Και όταν υπάρχει επίσημη πηγή, αυτή προηγείται. Αν π.χ. μιλάμε για ανακοίνωση ΑΣΕΠ, πρώτα https://info.asep.gr/ και μετά μπορούμε να έχουμε ανάλυση/επεξήγηση. Αυτό χτίζει πολύ περισσότερη εμπιστοσύνη από το να ανακυκλώνεται η ίδια πληροφορία χωρίς πρωτογενή πηγή.
Οκ ομάδα, πρόταση: όποιος βρίσκει κάτι νέο γράφει 1) επίσημο link, 2) τι αλλάζει, 3) τι ΔΕΝ ξέρουμε ακόμη. Και για προετοιμασία ας μοιραζόμαστε μικρές ασκήσεις/τεχνικές που όντως δοκιμάζουμε. Έτσι το νήμα θα μείνει χρήσιμο και δεν θα γίνει απλώς “άκουσα ότι…”.
Να βάλουμε έναν απλό κανόνα για τις πηγές; όταν ανεβαίνει κάτι νέο, γράφουμε 1) ποιος φορέας το δημοσίευσε, 2) ημερομηνία, 3) αν είναι νόμος/προκήρυξη/ανακοίνωση/διαβούλευση, 4) τι αλλάζει πρακτικά. Έτσι δεν μπερδεύουμε σχόλιο, σχέδιο και τελικό κείμενο.
Αυτό με σώζει γιατί στο OpenGov βλέπω και το ίδιο το σχέδιο και σχόλια πολιτών στην ίδια σελίδα. Τα σχόλια έχουν ενδιαφέρον, αλλά δεν είναι διάταξη νόμου. Θέλει να κοιτάμε τι ακριβώς διαβάζουμε.
Για εργασιακά σενάρια εγώ θα ξεκινούσα πάντα από 4 φίλτρα: νομιμότητα, συνέχιση λειτουργίας υπηρεσίας, δίκαιη μεταχείριση, τεκμηρίωση απόφασης. Μετά κοιτάς ποια επιλογή τα υπηρετεί χωρίς υπερβολή.
Και κάτι που βλέπω συχνά σε θέσεις ευθύνης: η 'σκληρή' απάντηση δεν είναι αυτόματα η καλύτερη. Ο προϊστάμενος συνήθως πρέπει πρώτα να καταλάβει τα δεδομένα, να κατανείμει αρμοδιότητες και να κλιμακώσει μόνο όπου χρειάζεται.
ego sta senaria kollaw ekei pou 2 apantiseis einai kai oi 2 logikes. tote mallon prepei na psaxnw poia einai pio analogiki kai oxi poia akougetai pio 'dynati'.
Exactly. Σε situational judgement δεν αρκεί να είναι μια ενέργεια γενικά σωστή· μετρά και σειρά ενεργειών, αναλογικότητα και αν λύνει το συγκεκριμένο πρόβλημα.
Μικρό λογικό για ζέσταμα: Αν κάθε αίτημα υψηλής προτεραιότητας ελέγχεται την ίδια μέρα, και το αίτημα Α δεν ελέγχθηκε την ίδια μέρα, τότε με βάση μόνο αυτές τις προτάσεις το Α δεν ήταν υψηλής προτεραιότητας. Είναι αντιθετοαντιστροφή: P→Q και όχι Q, άρα όχι P.
Στο γλωσσικό το αντίστοιχο λάθος είναι να διαβάζουμε κάτι που 'υπονοείται' και να το κάνουμε βεβαιότητα. Αν η πρόταση λέει 'μερικές υπηρεσίες', δεν δικαιούσαι να απαντήσεις σαν να λέει 'όλες'.
Εγώ για κατανόηση κειμένου βάζω δίπλα σε κάθε επιλογή μία λέξη: ΡΗΤΟ / ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ / ΕΙΚΑΣΙΑ. Αν η ερώτηση ζητά τι προκύπτει από το κείμενο, η 'εικασία' κόβεται όσο λογική κι αν ακούγεται.
ok αυτό με τα 3 labels το κλέβω 😄 πολύ καλύτερο από το να ξαναδιαβάζω την παράγραφο 4 φορές και να ελπίζω να φωτιστώ.
Για μέτρηση προόδου, θα πρότεινα να μη συγκρίνουμε τεστ διαφορετικής δυσκολίας σαν να είναι ίδια. Κρατήστε τουλάχιστον κατηγορία + δυσκολία + χρόνο. Αλλιώς ένα 70% σε δύσκολο set μπορεί να είναι καλύτερη επίδοση από 85% σε εύκολο.
Έχω φτιάξει ένα πολύ απλό sheet: ημερομηνία | ενότητα | σωστά/σύνολο | λεπτά | λάθη από γνώση | λάθη από βιασύνη. Μετά από 2 εβδομάδες φαίνεται αν βελτιώνεται πραγματικά κάτι ή απλώς έτυχε ένα καλό τεστ.
Μου αρέσει γιατί δεν θέλει εφαρμογές και υπερπαραγωγή. Ένα φύλλο και τέλος. Εγώ αν το σύστημα παρακολούθησης θέλει περισσότερη ώρα από το διάβασμα, το εγκαταλείπω 😅
Ρεαλιστικό εβδομαδιαίο πλάνο για εργαζόμενο: 2 μικρά sessions τεχνικής/κανόνων, 1 timed set, 1 session μόνο ανάλυση λαθών. Αν έχεις έξτρα χρόνο, προσθέτεις. Δεν ξεκινάς με πρόγραμμα που απαιτεί να αλλάξεις ζωή από Δευτέρα.
Αυτό ακριβώς. Μετά τη δουλειά μπορώ 35-40 λεπτά, όχι 3 ώρες. Θα προτιμούσα 25 λεπτά άσκηση + 10 λεπτά λάθη και να το κρατήσω 3 μήνες, παρά 4 μέρες υπερεντατικά και τέλος.
xwris programma egw kanw to klassiko: anoigw 15 tabs, diavazw 2 posts, kanw 3 erotiseis kai niwthw oti 'meletisa' 😂 opote nai, thelei mikro συγκεκριμενο στόχο.
Εγω έχω και κανόνα 'ένα δύσκολο πράγμα τη φορά'. Αν σήμερα κάνω νέο τύπο επαγωγικού, δεν βάζω ταυτόχρονα και σκληρό χρονόμετρο. Πρώτα μαθαίνω κανόνα, μετά πιέζω χρόνο.
Αυτό έχει νόημα. Η ταχύτητα χωρίς σταθερή μέθοδο πολλές φορές απλώς αυτοματοποιεί τα ίδια λάθη.